gazi music hall – Fuzz Club

11/2 EINSTURZENDE NEUBAUTEN

admin — Tue, 08 Nov 2016 15:29:42 +0000

Οι Einstürzende Neubauten επιστρέφουν στην Αθήνα για ένα μοναδικό “Greatest Hits” show! O Blixa Bargeld, o Alexander Hacke, o N.U. Unruh, o Rudolf Moser και o Jochen Arbeit, θα παρουσιάσουν ζωντανά τα σημαντικότερα αποσπάσματα από ολόκληρη την πορεία τους, λίγο μετά την κυκλοφορία της πρώτης συλλογής με τις “μεγαλύτερες επιτυχίες” τους (το ειρωνικό πνεύμα υπήρχε ανέκαθεν στη δουλειά τους), το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στο Gazi Music Hall.\r\n\r\nΠέρα από την παρουσία ορισμένων ακόμα βοηθητικών μουσικών, η μπάντα φέρνει μαζί της ένα φορτίο 800 κιλών που αποτελεί το χαρακτηριστικό “ηχητικό οπλοστάσιο” πάνω στο οποίο βασίζεται η δημιουργία της μουσικής τους που, όπως και αν χαρακτηρίζεται (industrial, post-industrial, experimental, avant-garde, noise), παραμένει δύσκολα συγκρίσιμη, για περισσότερα από 35 χρόνια!\r\n\r\nΛόγω του μεγάλου μεγέθους της συγκεκριμένης παραγωγής, αλλά και της χρονικής της διάρκειας, δεν θα υπάρξει opening act.\r\n\r\nΗ προπώληση ξεκινάει στα 33 ευρώ (το ένα) και τα 60 ευρώ (τα δύο) και για περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων. Μετά την εξάντλησή τους, θα συνεχιστεί στα 36 ευρώ (το ένα) και τα 66 ευρώ (τα δύο). Στο ταμείο, η τιμή θα είναι 39 ευρώ.\r\n\r\nEinstürzende Neubauten “Greatest Hits” Live:\r\n\r\nΣάββατο 11 Φεβρουαρίου, Gazi Music Hall (Ιερά Οδός 7-13, Γκάζι, Μετρό “Κεραμεικός”).\r\n\r\nΟι πόρτες θα ανοίξουν στις 20:00.\r\n\r\nΓραφείο Τύπου / Πληροφορίες:\r\n\r\nΘωμάς Μαχαίρας / fuzzclubproductions@gmail.com / maxairas-th@ath.forthnet.gr / 6936 161979\r\n\r\nΓιάννης Λυμπέρης / johnlimberis71@gmail.com / 6973 798192\r\n\r\n\r\nΠολλοί νέοι και δημιουργικοί άνθρωποι που ζούσαν σε ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης στο Δυτικό Βερολίνο της δεκαετίας του ’80 είχαν φτάσει στο σημείο να αντιλαμβάνονται αυτή την κατάσταση ως φυσιολογική. Ήταν μία περίοδος όπου όλα έμοιαζαν δυνατά. Έτσι, όταν ο Blixa Bargeld ρωτήθηκε αν θα τον ενδιέφερε να παίξει στο Moon Club, την 1η Απριλίου το 1980, εκείνος σκαρφίστηκε μία μπάντα με το όνομα Einstürzende Neubauten, αποδέχτηκε την πρόσκληση και κάλεσε μερικούς φίλους. Τα αρχικά μέλη της μπάντας αποδείχτηκε πως ήταν κάποιοι μουσικοί που απλά είχαν ελεύθερο χρόνο εκείνο το βράδυ. Η επίσημη γέννηση των Einstürzende Neubauten είναι γενικά συνδεδεμένη με αυτή τη συναυλία. Σίγουρα, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τότε πως η μπάντα θα συνέχιζε να είναι τόσο παραγωγική και ισχυρή μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.\r\n\r\nΗ “Greatest Hits” Tour, που ξεκινά τον Ιανουάριο του 2017, με μία διπλή εμφάνιση στο εντυπωσιακό Elbphilharmonie του Αμβούργου – που έγινε sold out σε χρόνο ρεκόρ – αποδεικνύει πως αυτή η μπάντα παραμένει απόλυτα ζωντανή μετά από σχεδόν 37 χρόνια εντατικής μουσικής έκστασης. Το συνοπτικό περίγραμμα της πολυτάραχης ιστορίας τους δείχνει το γιατί αυτή η πορεία δεν θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη.\r\n\r\nΜε την κυκλοφορία του ντεμπούτο album, “Kollaps”, τον Νοέμβριο του 1981, οι Einstürzende Neubauten κήρυξαν τον πόλεμο σε όλες τις συμβατικές συνήθειες ακρόασης. Αυτό το album είναι στην πραγματικότητα ένας δίσκος που “δεν ακούγεται.” Πρόκειται για μία κατά μέτωπο επίθεση στις προσδοκίες και τους τρόπους ακρόασης όπως εκείνες αμβλύνθηκαν από τον mainstream ήχο. Λόγω έλλειψης χρημάτων, μεταξύ άλλων αιτιών, στην ηχογράφηση χρησιμοποιήθηκαν όργανα φτιαγμένα από “πεταμένα” και χειροποίητα αντικείμενα, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν λαμαρίνες, τρυπάνια και σφυριά, ενώ μια φωνή, που περισσότερο παραπέμπει σε “non-voice”, απαγγέλει λέξεις μέσα από ένα κείμενο στα γερμανικά και ο επαγγελματικός εξοπλισμός του studio “αξιοποιείται” με έναν τρόπο που στην ουσία υποβιβάζει συστηματικά τις όποιες τεχνολογικές δυνατότητές του. Αυτό το αντικομφορμιστικό μίγμα θα γινόταν το θεμέλιο μίας εντελώς νέας κατανόησης της μουσικής που αργότερα θα επηρέαζε αμέτρητους καλλιτέχνες και θα χαρακτήριζε τα μετέπειτα albums της μπάντας ως ορόσημα για την industrial σκηνή.\r\n\r\nΣαν κατασκεύασμα ή οντότητα, οι Einstürzende Neubauten είναι μία από τις ελάχιστες γερμανικές μπάντες που έδωσαν μία αυθεντική ώθηση στην παγκόσμια καλλιτεχνική σκηνή μέσα από το πρωτοποριακό έργο τους. Έχουν επηρεάσει πολυάριθμες άλλες μπάντες και ρεύματα – από το χοροθέατρο μέχρι τις εικαστικές τέχνες – και έχουν εμπνεύσει ταινίες, ακόμα και πολύ πρόσφατες – από τον Schlingensief μέχρι τον Tarantino.\r\n\r\nΠρότι ο Τύπος αρχικά χλεύασε τη μπάντα ως μία παράξενη “παραδοξότητα μέσα στη διαιρεμένη πόλη,” εκείνοι καθιερώθηκαν γρήγορα σε ολόκληρο τον κόσμο ως ένα από τα αναγνωρισμένα μεγάλα ονόματα του παρόντος και της pop κουλτούρας, επηρεάζοντας μία ολόκληρη γενιά και προσφέροντας συχνά, ακόμα και τώρα, το προσχέδιο πάνω στο οποίο βασίζεται η πειραματική μουσική, τέχνη και performance.\r\n\r\nΧαρακτηριζόμενοι από τον πρωτότυπο και ριζοσπαστικό επαναπροσδιορισμό του όρου “μουσική”, οι Einstürzende Neubauten συχνά προχωρούν σε ασυνήθιστες και πρωτοπόρες συνεργασίες, όπως για παράδειγμα εκείνη με τον Ιάπωνα σκηνοθέτη Sogo Ishii. Έχουν μοιραστεί μακρύπνοες εμπειρίες μέσα από θεατρικά projects γνωστών σκηνοθετών και δραματουργών, όπως οι Peter Zadek, Heiner Móller και Leander Haussmann, που ο Καλλιτεχνικός Τύπος έχει δεχθεί με ενθουσιασμό. Όλα τα μέλη της μπάντας έχουν κατά καιρούς κληθεί σε πολιτιστικές εκδηλώσεις μεγάλης εμβέλειας και υπόληψης, όπως οι εκθέσεις Documenta 7, Biennale στο Παρίσι και EXPO στο Βανκούβερ.\r\n\r\nΠάντα μπροστά από την εποχή τους, κάπου στην αλλαγή του αιώνα, ανέπτυξαν μία βασισμένη στο internet ανεξάρτητη πλατφόρμα παραγωγής, με τη βοήθεια της Erin Zhu. Ονομάζοταν “The Supporter Project” και ήταν ελεύθερη από κάθε δεσμό με την υπόλοιπη μουσική βιομηχανία. Βοήθησε την μπάντα να κυκλοφορήσει πολλές δουλειές, από το 2001 μέχρι το 2008, καθιστώντας τους ως πρώιμους εφευρέτες αυτού που φαίνεται να υπάρχει παντού σήμερα και ονομάζεται “crowdfunding.”\r\n\r\nΆλλο ένα εντυπωσιακό highlight στην περιπετειώδη και πρωτοφανή ιστορία των Einstürzende Neubauten σημαδεύτηκε από την εξαιρετικά συμβολική performance της μπάντας στο Palast der Republik, στο Βερολίνο, στις 4 Νοεμβρίου του 2004. Αυτό το κτίριο, το οποίο έχει πλέον κατεδαφιστεί, ήταν κάποτε η έδρα εξουσίας της πάλαι ποτέ επιβλητικής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το εντυπωσιακό live υλικό – στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η συμμετοχή μίας εκατονταμελούς support χορωδίας στα backing vocals – κυκλοφόρησε σε album και DVD, με τίτλο “Palast der Republik”, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές. Στα διαλείμματα ανάμεσα στη μουσική, το υλικό παίρνει μία μορφή ντοκυμαντέρ, καταγράφοντας μια μαρτυρία για μία εποχή που έχει πλέον παρέλθει.\r\n\r\nΑπό το 2014, η μπάντα έχει κερδίσει ακόμα περισσότερη αναγνώριση μέσα από μία έκθεση που έχει ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο και έχει ως θέμα της τη Γερμανική τέχνη. Οργανωμένη από το Ινστιτούτο Goethe, αφιερώνει ένα τμήμα της στους Einstürzende Neubauten.\r\n\r\nΤην ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν το “Lament”, ένα ολοκαίνουριο μουσικό έργο που τους ανατέθηκε από την Περιφέρεια της Φλάνδρας και αναφέρεται στο ξεκίνημα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το album πρωτοπαρουσιάστηκε ζωντανά στις 8 Νοεμβρίου 2014, στο Diksmuide του Βελγίου, ακριβώς στην εκατοστή επέτειο από την αρχή του πολέμου. Τόσο ο δίσκος όσο και το live show έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό, με αποτέλεσμα μία εκτενή ευρωπαϊκή περιοδεία που χαιρετίστηκε ως αριστουργηματική.\r\n\r\nΤο πρώτο, πολυαναμενόμενο, “Greatest Hits” album της μπάντας κυκλοφορεί πλέον, τον Νοέμβριο του 2016. Πρόκειται για μία επιτυχημένη, προσεκτικά επιλεγμένη διατομή σε ολόκληρη την δουλειά της μπάντας, σε μία διάρκεια μεγαλύτερη των 35 ετών. Όλα τα τραγούδια παρουσιάζονται σε remastered εκτελέσεις,ενώ το “Haus der Lóge” σε remixed. Όπως ήταν η αρχική ιδέα, που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω οικονομικής στενότητας, το συγκεκριμένο κομμάτι παρουσιάζεται εμπλουτισμένο με έγχορδα και πνευστά όργανα.\r\n\r\nΦυσικά, ο τίτλος “Greatest Hits” πρέπει να εκληφθεί μέσα από ένα, προφανώς, ειρωνικό και χιουμοριστικό πνεύμα, όπως είναι η πρόδηλη διάθεση της μπάντας. Έτσι, για άλλη μία φορά, οι Einstürzende Neubauten μας προσφέρουν τα πειστήρια για τη διαρκή αποτελεσματικότητα της δικής τους ακουστικής μακροχρόνιας θεραπείας. Ο Blixa Bargeld, o Alexander Hacke, o N.U. Unruh, o Rudolf Moser και ο Jorgen Arbeit έχουν ξεπεράσει εντελώς την δυσφορία του Τείχους του Βερολίνου, τα αποκαλυπτικά οράματα και την επιθυμία θανάτου παλαιότερων ημερών. Όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Στο μεταξύ, οι ίδιες ένθερμες επιθυμίες εξακολουθούν να οδηγούν το ακούραστο πνεύμα των πρωτοπόρων: οι Einstürzende Neubauten θα συνεχίσουν το ταξίδι τους σε μία αιώνια αναζήτηση για τον ήχο που παραμένει ακόμα ανεξερεύνητος.\r\n\r\nhttps://neubauten.org/\r\n\r\nhttps://www.facebook.com/EinstuerzendeNeubauten

Σάββατο 25/3: Roisin Murphy (Gazi Music Hall)

admin — Fri, 04 Nov 2016 00:55:10 +0000

H Róisín Murphy, ένα από τα κορυφαία ονόματα της electronic / dance / art pop σκηνής και αδιαμφισβήτητo fashion & style icon, επιστρέφει στην Αθήνα μετά από πολλά χρόνια! Η Ιρλανδή καλλιτέχνις, που έγινε γνωστή ως το ½ των Moloko, θα παρουσιάσει ένα εντυπωσιακό show, μαζί με τη μπάντα της, το Σάββατο 25 Μαρτίου στο Gazi Music Hall.
Γεννήθηκε ως Róisín Marie Murphy, το καλοκαίρι του 1973, σε μια μικρή πόλη της Ιρλανδίας. Όταν έγινε 12 ετών, η οικογένειά της μετακόμισε στο Manchester. Η μητέρα της εμπορευόταν αντίκες και εκεί η μικρή Róisín “κόλλησε” την αγάπη της για τη μόδα των 60s, ενώ ξεκίνησε να επισκέπτεται συνεχώς υπαίθρια παζάρια ρούχων. Στα 16 της, οι γονείς της χωρίζουν, επιστρέφουν στην Ιρλανδία, αλλά αυτή επιμένει να μείνει στην Αγγλία. Ακούει Sonic Youth και Pixies, πέφτει θύμα bullying στο σχολείο και γίνεται φίλη με ένα γκρουπ παράξενων αγοριών που φορούν μαύρα και ακούνε Jesus and Mary Chain!

Γίνεται μέλος σε post-punk μπάντα (!) για πολύ λίγο, πάει κολέγιο, μετακομίζει στο Sheffield και ξεκινά να πηγαίνει σε πάρτι. Σε ένα από αυτά, το 1994, πλησιάζει έναν τύπο και του λέει: “Σου αρέσει η στενή μου μπλούζα; Δείχνει ιδανική με το σώμα μου.” Αυτός ονομάζεται Mark Brydon. Καλά καταλάβατε, είναι το ½ των Moloko.Σύντομα, οι δυο τους έγιναν ζευγάρι και ξεκίνησαν μια επιτυχημένη πορεία. Το ντεμπούτο του 1995 ονομάστηκε – πανέξυπνα – “Do You Like My Tight Sweater?” και άπαντες αποθέωσαν την ηλεκτρονική pop τους, που ήταν εμπλουτισμένη με στοιχεία από trip hop και funk. H συνέχεια το 1998, με το “I Am Not a Doctor”, φέρνει και την παγκόσμια επιτυχία χάρη στο περίφημο “Sing It Back”! Tο remix του Boris Dlugosch μπήκε σε 110 δίσκους / συλλογές και χορεύτηκε παντού!
Το 2000, στο τρίτο album τους, “Things to Make and Do”, δοκιμάζουν για πρώτη φορά να παίξουν με μουσικούς. Ο δίσκος έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους και το κλασικό “The Time Is Now” το πιο πετυχημένο single τους στα Βρετανικά charts.
O επίλογος γράφεται το 2003 με το “Statues”, ενώ το ζευγάρι έχει πλέον χωρίσει. Ηλεκτρονική και “ανεβαστική” pop, με θέμα, ωστόσο, τους χαμένους έρωτες. Διαλύονται επίσημα το 2005, αφού το 2004 ειχαν περιοδεύσει παντού, όπως συνήθιζαν, με την Róisín να εντυπωσιάζει με την σκηνική της παρουσία και τις ενδυματολογικές επιλογές της. Δεν έμοιαζε με καμία και καμία δεν μοιάζει – από τότε – με αυτήν!
Η Murphy είχε ήδη ξεκινήσει να δουλεύει solo ενώ ήταν ακόμα με τους Moloko, κάνοντας guest φωνητικά στους Handsome Boy Modeling School, αλλά και στο “Never Enough” του Boris Dlugosch, ακόμα μια επιτυχία στο US Hot Dance Club Playchart το 2001.Το 2004, ηχογραφεί και γράφει με τον παραγωγό και μουσικό, Matthew Herbert, το πρώτο της σόλο δίσκο. Οι κριτικοί γράφουν τα καλύτερα, με τον Guardian να σημειώνει “πως είναι το είδος του φιλόδοξου avant-pop υβδρίδιου που έκανε μαζικά αποδεκτή και την Bjork” και το Pitchfork “απλά τέλειο, η απόλυτη σύμπραξη ανθρώπινης ζεστασιάς και ελέγχου της τεχνολογίας. Εlectronica, με jazz και pop ‘καρδιά’ την ίδια στιγμή, με ήχους από αντικείμενα της καθημερινότητας!”
To 2007, υπογράφει στην ΕΜΙ, και διαθέτοντας μεγαλύτερο budget επιστρέφει με το “Overpowered”, με νέους συνεργάτες και ένα “ονειρικό συναίσθημα από synthesizers”, όπως λέει η ίδια. “Εντεκα τραγούδια, που το κάθε ένα σκοτώνει, η electro-disco στα καλύτερά της”, έγραψε η Observer, ενώ οι Sunday Times εκθείασαν “το γρήγορο και αποτελεσματικό στιλ της, την υποβάθμιση της εκκεντρικής πλευράς της για κάτι πιο disco.”

Τα singles “You Know Me Better” και “Let Me Know” γίνονται επιτυχίες και όλοι περιμένουν το επόμενο βήμα της. Αυτό τελικά θα αργήσει οκτώ χρόνια! Ενδιάμεσα, δεν έμεινε ποτέ στάσιμη. Κυκλοφόρησε singles, διασκεύασε το “Slave To Love” του Bryan Ferry για καμπάνια της Gucci, τραγούδησε στα Ιταλικά, συνεργάστηκε – μεταξύ πολλών ακόμα –με τους David Byrne και Fatboy Slim στο τραγούδι “Don’t You Agree?”, ενώ το 2009 γέννησε το πρώτο της παιδί, με το δεύτερο να ακολουθεί το 2012.\r\n\r\nΤελικά, το 2015 επέστρεψε, σε πείσμα πολλών που θεωρούσαν πως δεν είχε κάτι ακόμα να δώσει. Κι όμως.
Ο τρίτος σόλο δίσκος της, “Hairless Toys”, προτάθηκε για το βραβείο Mercury Music Prize ως καλύτερος δίσκος της χρονιάς στη Μ. Βρετανία. Πλέον, το στούντιο, η σκηνή και ο κόσμος της μόδας, που πάντα θεωρούσε ως “το σπίτι της”, είχαν τον πλήρη καλλιτεχνικό της έλεγχο, όπως πλέον δηλώνει, μια καλλιτέχνις που ούτε μια στιγμή δεν σταμάτησε να προχωρά μπροστά.
Το “Take Her Up to Monto” κυκλοφορεί μόλις ένα χρόνo μετά, τον Ιούλιο του 2016, γραμμένο και αυτό κατά τη διάρκεια των sessions του προηγούμενου δίσκου. Oι κριτικές είναι, εκ νέου, σαρωτικές. Οι ήχοι της disco, house, electronica και pop είναι ξανά εδώ, αλλά παίρνουν πλέον νέα και απρόβεπτα σχήματα.\r\nΟ τίτλος ανήκει σε παραδοσιακό Ιρλανδικό τραγούδι, το οποίο ο πατέρας της πάντα τραγουδούσε όσο ήταν μικρή. “Ακόμα το κάνει”, εξομολογείται η ίδια…

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ

“Η Róisín Murphy είναι η εξόριστη pop πριγκίπισσα του glam. Εκπροσωπεί την ένωση της disco και της Τέχνης, μια μίξη αισθησιασμού και ευφυϊας” / Fact

“Η αληθινή έφηβη pop βασίλισσα του αιώνα για κάθε είδος και κάθε διάθεση.” Electronic Beat

“Η μουσική της ανήκει εκεί, στην βουνοκορφή του glam μαζί με τους Roxy Music, Grace Jones”/ The Guardian

Η προπώληση συνεχίζεται στα 36 ευρώ (το ένα) και τα 66 ευρώ (τα δύο). Στο ταμείο, η τιμή θα είναι 39 ευρώ. Επίσης, διατίθεται πολύ περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, προς 45 ευρώ.